Zwart gat in de Melkweg lust als tussendoortje best een paar planetoïden 11 februari 2012 de Volkskrant

Het zwarte gat in de kern van het Melkwegstelsel snackt planetoïden. Ongeveer eens per dag verorbert het zo’n steenklomp van enkele tientallen kilometers groot. Resultaat: een korte opflakkering van infrarood licht en röntgenstraling.

De kleine opvlammingen van het zwarte gat, dat ongeveer vier miljoen keer zo zwaar is als de zon, zijn nooit goed begrepen. In een artikel dat binnenkort verschijnt in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society rekenen sterrenkundigen nu voor dat de ‘flares’ uitstekend verklaard kunnen worden door het opslokken van planetoïden. ‘Het is verbazingwekkend hoe goed dit model overeenkomt met de waarnemingen,’ aldus teamlid Sera Markoff van de Universiteit van Amsterdam.

Net als onze eigen zon zullen de sterren in de directe omgeving van het zwarte gat vergezeld worden door planeten en planetoïden. Sterke getijdenkrachten rukken die planetenstelsels echter uiteen, waarna biljoenen brokstukken in een grote wolk rond het zwarte gat terechtkomen. Met gepaste regelmaat wordt er vervolgens een verschalkt.

De grote uitbarsting die ongeveer honderd jaar geleden plaatsvond in de Melkwegkern, en waarvan de lichtecho’s nog steeds waarneembaar zijn, vond volgens Markoff mogelijk plaats toen het zwarte gat een reuzenplaneet als Jupiter verorberde.

© Govert Schilling