Heelalrubriek oktober 2009oktober 2009 Eos |
|
![]() |
Nieuws - Tegendraadse exoplaneet
Nieuws - Gammapulsars doen bolhoop gloeien
Nieuws - Tropische buien op Titan
Foto van de maand - Victoria in perspectief
Astrolink - Planetaire space art
Kalender
(Gegevens ontleend aan Jaarboek sterrenkunde 2009 , Govert Schilling, Fontaine Uitgevers, ’s-Graveland.)
Bij een ster op ongeveer duizend lichtjaar afstand van de aarde is een planeet ontdekt die in de verkeerde richting om zijn ster draait. Het is bovendien de grootste exoplaneet die ooit is waargenomen. WASP-17b, zoals de planeet heet, draait niet in dezelfde richting waarin de ster om zijn as draait, zoals gebruikelijk, maar in tegenovergestelde richting. Dat doet vermoeden dat de planeet een ingrijpende baanverstoring heeft ondervonden, mogelijk als gevolg van de nauwe passage van een andere planeet of ster. De grote middellijn van WASP-17b – hij is twee keer zo groot als Jupiter maar weegt slechts half zo veel – is waarschijnlijk het gevolg van getijdenenergie. De planeet draait in een langgerekte baan, waardoor hij sterk wisselende getijdenkrachten van de moederster ondervindt. De energie die als gevolg daarvan vrijkomt, heeft de gasvormige planeet sterk doen opzwellen.
De Amerikaanse Fermi Gamma-ray Space Telescope heeft energierijke gammastraling waargenomen die afkomstig is uit de bolvormige sterrenhoop 47 Tucanae. De gammastraling is zo goed als zeker afkomstig van tientallen millisecondepulsars in de bolhoop: kleine, compacte en supersnel roterende neutronensterren. Eerder ontdekte de Fermi-ruimtetelescoop van een aantal bekende (en dichterbij gelegen) millisecondepulsars ook al gammastraling. Daarnaast zijn tot nu toe zestien ‘gamma-pulsars’ gevonden: pulsars die niet zichtbaar zijn met optische telescopen of radiotelescopen, maar wel gammastraling uitzenden.
Voor het eerst zijn ook in het evenaargebied van Titan grote wolkenformaties ontdekt waaruit vloeibaar methaangas kan regenen. Dat doet vermoeden dat de stromingspatronen die in 2005 door de Europese Huygens-lander zijn gefotografeerd, inderdaad veroorzaakt zijn door neerslag.
De Amerikaanse planeetverkenner Mars Reconnaissance Orbiter heeft een ‘perspectief’-foto gemaakt van de Marskrater Victoria. Het robotwagentje Opportunity deed van september 2006 tot augustus 2008 onderzoek aan de rand en op de hellingen van deze krater. Eerder was Victoria al een keer pal van boven gefotografeerd. De nieuwe foto is onder een hoek van ruim twintig graden genomen, en laat duidelijker zien hoe steil de kraterhellingen zijn. Ook gelaagde structuren aan de binnenrand van de krater kunnen op de opname beter worden onderzocht. Op de bodem van de krater is een uitgestrekt duinenveld zichtbaar.
Voor het illustreren van hun onderzoeksobjecten zijn sterrenkundigen vaak aangewezen op het gebruik van zogeheten space art: realistische schilderijen of computerillustraties die gebaseerd zijn op daadwerkelijke meetgegevens. Per slot van rekening zijn de meeste objecten in het heelal niet van dichtbij te fotograferen. Onlangs is de website ExperienceThePlanets gelanceerd, die in de toekomst steeds meer planetaire space art te zien zal geven: schitterende landschapsvoorstellingen van de veelzijdige werelden in ons eigen zonnestelsel.
Mercurius is begin van de maand aan de oostelijke ochtendhemel te vinden, rond het aanbreken van de schemering. Op 8 oktober is er een nauwe samenstand met Saturnus.
Venus is kort voor zonsopkomst te zien, laag boven de oostelijke horizon. In de tweede helft van de maand staat hij tussen de planeten Mercurius en Saturnus, die allebei veel zwakker zijn.
Mars is na middernacht een vrij opvallende verschijning aan de oostelijke hemel. Aan het eind van de maand staat hij rond het aanbreken van de schemering hoog boven de zuidelijke horizon.
Jupiter bevindt zich halverwege de avond op redelijke hoogte boven de zuidelijke horizon. Pas geruime tijd na middernacht verdwijnt de heldere reuzenplaneet in het zuidwesten uit beeld.
Saturnus wordt in de loop van de maand steeds zeker beter zichtbaar aan de oostelijke ochtendhemel. Op 13 oktober is er een mooie samenstand met Venus te zien. Eind oktober komt hij al ruim drieënhalf uur voor de zon op.
Boven je hoofd Dicht bij het zenit staat het W-vormige sterrenbeeld Cassiopeia, extreem hoog in het noordoosten. Aan de andere kant van het zenit is de heldere ster Deneb te vinden. Ook Cepheus staat bijna recht boven je hoofd.
In het oosten De oranjerode ster Aldebaran in het Dierenriemsterrenbeeld Stier staat laag boven de oostelijke horizon. Hoger aan de hemel zijn de sterrenbeelden Perseus en Ram te vinden. Linksboven Aldebaran, in het noordoosten, staat Capella in de Voerman; een flink stuk rechts van de ster bevindt zich de vijfhoekige kop van het uitgestrekte sterrenbeeld Walvis.
In het zuiden De planeet Jupiter, in het sterrenbeeld Steenbok, is het helderste object aan de hemel. De ster Fomalhaut in de Zuidervis is ook vrij helder, maar staat erg laag boven de horizon. Hoog aan de hemel prijkt het Herfstvierkant, met links daarvan Andromeda. De onopvallende sterrenbeelden Vissen en Waterman zijn linksboven de Steenbok te vinden.
In het westen Hoog boven de westelijke horizon staat de Zomerdriehoek, bestaande uit Deneb in de Zwaan, Wega in de Lier en Altaïr in de Arend. Dichter bij de horizon bevinden zich de sterrenbeelden Hercules en Slangendrager, maar die bevatten weinig heldere sterren. Laag in het noordwesten zijn de Noorderkroon en het bovenste deel van het sterrenbeeld Boötes te vinden.
In het noorden De Grote Beer staat bijna in zijn laagst mogelijke positie in het noorden. Het sterrenbeeld staat echter dicht bij de Poolster, en verdwijnt daardoor nooit onder de horizon. De Kleine Beer strekt zich vanaf de Poolster uit in de richting van de staart van de Grote Beer. Links van het kleine steelpannetje is de kronkelige Draak te vinden.
© Govert Schilling
Links: